Gözler yalan söylemez

Artık gitme demeyeceğim, zaten iyice hazırsın bu sefer.Herşeyi yanında götür; anılarımızı, umutlarımızı, sevgimi de al belki lâzım olur.Tek kelime etmesem diyorum, ama etmeliyim, sana bilmediğin bir şeydenbahsetmeliyim; kendimden. Evet, onca zaman tanıdığını sandığın benden.Hırçın yanımı gördün daha çok, oysa öyle uysal bir çocukmuşum ki.Neydi beni zaman zaman hoyrat yapan?Sanırım, düşünmedin.Birini ayrı tutsam da renklerin hepsini sevdim, mevsimleri de.Aslında çok şey var sevdiğim,kavgalar ve savaşlar dışında bir de niye olursa olsun vedalaşma anları, İsterdim ki uyumlu halimi yaşasaydın daima ama bana hep vurgunsaatlerinde geldin, ya da sen vurdun.Uzaklara bakardım uysal çocukluğumda içimde dolmayan derin boşluğumla,denizden gelecek bir gemi bekledim durdum,sonra yıldızlara baktım yıllarca ve sen sandığım bir yıldıza.Kadınlar, erkekler, çocuklar ve şehirler tanıdım, çoğunu da sevdim.Aşklarım da oldu, hem de uğruna ölebileceğim aşklar, ama en çok seni sevdim.Ve şimdi gidiyorsun, evet git içimdeki melek sana dua edecek.Sanırım kahrolmayacağım bu veda sahnesine - senin baban öldü mü?Bu gidiş ölümden beter olamaz. Hangisi doğru bilmiyorum,Seni uğurlayıp öylece kalmak mı?Yoksa, benim uyumamı bekleyip gitmen, benim de sensiz sabaha uyanmam mı?Bence şimdi git, hayır gitme! Yani git de önce üstümü ört, ben uzanayım şöyle, ışığı kapat ve git.Hayır hayır gitme!Yani git de ışığı yak git, ben karanlıktan korkuyorum da!Hem sensizlik hem karanlık bu kadarı fazla.Üstümü de örtme bu şevkat de fazla, ışıkların hepsi açık olsun.İçim burkuluyor sen nasıl gidersen git. Dur, burayı iyi dinle; birkez daha söylüyorum ve son kez.Seni seviyorum.Sen giderken ben içimden haykıracağım 'kusursuz bir aşktı bu' diye.Kusursuz bir aşktı benim sana büyüttüğüm sen ne yaşadın bilmiyorum...Yine de tanıdı gönlüm yaşadıBir kusursuz aşk büyüttüm sana pişman değilim Her akşam vaktinde bu gönül üzülürHüzünle dolar seni düşünürŞimdi çok uzakta kimbilir neredesin Geri dön ya da dönme ben sendeyim

Hiç birşey tesadüf değil !.. Hayatta hiç birşeyin tesadüf olmadığına inanıyorsanız, siz de benim gibi bu yazıyı çok seveceksiniz... " BAZEN HAYATIMIZA GİREN ÖYLE İNSANLAR OLUR Kİ ; ONLARIN BELLİ BİR AMACA HİZMET ETMEK, BİZE BİR DERS VERMEK, KİM OLDUĞUMUZU YA DA OLMAK İSTEDİĞİMİZİ BULMAMIZA YARDIM ETMEK İÇİN BİZİMLE OLDUKLARINI YÜREĞİMİZİN DERİNLİKLERİNDE HİSSEDERİZ. BU İNSANLARIN KİM OLACAĞINI ASLA ÖNCEDEN KESTİREMEZSİNİZ ; BELKİ ODA ARKADAŞINIZ, KOMŞUNUZ, PROFESÖRÜNÜZ, UZUN ZAMANDIR GÖRMEDİĞİNİZ BİR ARKADAŞINIZ, SEVGİLİNİZ YA DA BELKİ DE SADECE GÖZ GÖZE GELDİĞİNİZ BİR YABANCI... HER KİM OLURSA OLSUN, O KADER ANINDA HAYATINIZIN BİR BİÇİMDE ETKİLENECEĞİNİ BİLİRSİNİZ. BAZEN DE HAYATINIZDA ÖYLE OLAYLAR YAŞARSINIZ Kİ ; O ANDA BU OLAYLAR SİZE KORKUNÇ, ACI DOLU, HAKSIZ GİBİ GÖRÜNÜR. ANCAK FIRTINA DİNDİKTEN SONRA ; BÜTÜN BU OLAYLARIN ÜSTESİNDEN GELMEMİŞ OLSAYDINIZ, ASLA POTANSİYELİNİZİN, GÜCÜNÜZÜN, AZMİNİZİN VE YÜREKLİLİĞİNİZİN FARKINA VARAMAYACAĞINIZI ANLARSINIZ. HER OLAYIN BİR GERÇEKLEŞME NEDENİ VARDIR. HİÇ BİRŞEY TESADÜFEN, KÖTÜ YA DA İYİ ŞANS NEDENİYLE GERÇEKLEŞMEZ. HASTALIK, YARALANMA VE DENEYİMSİZLİKLER RUHUMUZUN SINIRLARINI TEST EDEN OLAYLARDIR. İSTER OLAYLAR, İSTER HASTALIKLAR, İSTER İLİŞKİLER OLSUN BU KÜÇÜK TESTLER OLMASAYDI HAYAT HİÇBİR YERE VARMAYAN DÜZ VE SIKICI BİR YOL GİBİ UZAYIP GİDERDİ. GÜVENLİ VE RAHAT, ANCAK BOŞ VE AMAÇSIZ... YAŞAMINIZI, BAŞARILARINIZI VE DÜŞLERİNİZİ ETKİLEYEN İNSANLAR, KİMLİĞİNİZİ YARATAN İNSANLARDIR. KÖTÜ DENEYİMLER BİLE, BİRİLERİNDEN ÖĞRENİLEBİLİR. BU DERSLER EN ZOR, ANCAK BÜYÜK BİR İHTİMALLE EN ÖNEMLİ OLANLARDIR. EĞER BİRİ SİZİ KIRAR, İHANET EDER YA DA ÜZERSE, SİZE GÜVENİ VE KALBİNİZİ AÇTIĞINIZ BİRİNE KARŞI DİKKATLİ OLMAYI ÖĞRETTİKLERİ İÇİN ONLARI AFFEDİN. EĞER BİRİ SİZİ SEVERSE, SİZ DE BUNUN KARŞILIĞINDA ONU KOŞULSUZ SEVİN ; BAŞINIZI DİK TUTUN ÇÜNKÜ BUNUN İÇİN HER TÜRLÜ HAKKINIZ VAR. KENDİNİZE BÜYÜK BİR İNSAN OLDUĞUNUZU TEKRARLAYIN VE BUNA İNANIN. EĞER SİZ KENDİNİZE İNANMAZSANIZ, HİÇ KİMSE SİZE İNANMAZ. HAYATINIZI NASIL İSTİYORSANIZ ÖYLE ŞEKİLLENDİREBİLİRSİNİZ. KENDİ ÖZGÜN YAŞAMINIZI YARATIN, DIŞARI ÇIKIN VE ONU YAŞAYIN !.." UNUTMAYIN, OYUN BİTTİĞİNDE " ŞAH VE PİYON " AYNI KUTUYA KONULUR...

Günün birinde bir çölde iki kum tanesi karşılaşmış ve birbirlerini çok sevmişler,uzun bir süre çok yakın olmuşlar.birbirlerinin yanlarında,canlarında olarak sevmeyi öğrenmişler.Derken bir rüzgar çıkmış kum tanelerinin biri yerinde kalırken diğeri biraz uzağa savrulmuş.Çok uzak değillermiş ama birbirlerini göremiyolarmış.Sevgileri azalmamış yinede sevmeye devam etmişler.Birbirlerini ulaşa bildikleri,sesleriyle.haberleriyle yaşıyolarmış ve sesleriyle sevmeyi öğrenmişler.. Bi gun biri diğerine sevdamızın sonsuza ermesi için aynı anda dilek dileyelim demiş.ikiside aynı anda dilekte bulunmuşlar ve tam o sırada bi fırtına çıkmış.Bu kavuşmamız,sevdamızın sonsuza dek sürmesi ola bilir diye fırtınaya bırakmışlar kendilerini.Gözlerini kapayıp fırtına dindiğinde sevdalarının yanı başında olmuş olduğunu arzulamışlar.Fırtına o kadar kuvvetliymiş ki o gune kadar yıllarca yyerinden kıpırdamayan kumlar bile başka yerlere savruluyolarmış.. Fırtına günlerce sürmüş kum taneleri ordan oraya savrulup durmuşlar.İkisinide bir sabırsızlık sarmış.Fırtına durmuyor aksine artıyormuş.Fırtına dinmek bilmeyince onlarda sabırla sevmeyi öğrenmişler.Günler geçmiş sonunda fırtına durmuş gözlerini açtıklarında ikiside başka alemlerde bulmuşlar kendilerini.Bu fırtınanın onları birleştiricene o kadar inanmışlarki birbirlerinin yanlarında bulamıyınca yüreklerinde derin bi acı hissetmişler ve acıyla sevmeyi öğrenmişler. Kendilerine birazcık geldiklerinde ikiside başka başka yerlere savrulduklarını anlamışlar.Bir an ölmek istemişler birbirlerini hiç görmeden,mesafelere engellere rağmen sevmeyi öğrenmişler.Eskisi gibi bağırsakta sesimiz ulaşamazki birbirimize demişler.İkiside yeni yerlerinde kims ile konuşmamışlar ve yıllarca hep susmuşlar.Hep yeni bi fırtına ümidi ile birbirlerine ihanet etmeden beklemişler.Böylece umutla sevmeyi öğrenmişler. Yıllar geçmiş ama sevgileri hiç geçmemiş.Birbirlerinden hep umutlu olarak yaşamışlar. Bi gun ikisi birbirinden habersiz gözlerini kapamış ve kavuşmak için yeniden fırtına çıkmasını dilemişler.Beklemişler,beklemişler ama bi türlü fırtına çıkmamış.Kendilerini tüm benlikleriyle fırtınaya bırakmak için oldukları yerde dönmüş durmuşlar ama hepsi nafile küçük bi rüzgar bile çıkmamış sonunda durmuşlar ve gözlerini açmışlar. Sevdiklerinin.sevdalarının yıllarca beklediklerinin karşısında durduklarını görmüşler ve ikiside yıllar önce dilediği dileği anımsamışlar. Dilek şöleymiş:"ALLAHIM bizi birbirimizin herşeyi ile sevmeyi öğrendiğimizde kavuştur.Öle kavuştur ki sevdamız sonsuza erişsin. Sonunda anlamışlarki birbirlerinden çok uzaklarda geçirdiklerini sandıkları yılları aslında birbir yanı başlarında geçirmişler. Dileklerinin kabul olması için yılların geçmesi gerektiğini öğrenmişler,çünkü onlar sevmeyi herşeyiyle öğrenmeyi dilemişler. Dilekleri kabul olmuş umutla,sabırla.acıyla,yakında,uzakta,herşeyiyle sevmeyi öğrenip birbirlerine kavuşmuşlar. Sevmeyi bildikten sonra mesafeler,acılar,yıllar,aylar asla sevdayı öldürmez ama sevdayı bilmedikten sonra yanı başındaki sevdiğini bile görmeye bilir insan...

Ben seni hiç sevmedim ki Durgun akşamlarda söylediğimiz şarkıları sevdim Bir çiçeğe gülmeni, bir güle benzemeni sevdim Birde yıldızları sevdim Eylül akşamlarında gelip, Gözlerinde tutulan. Ben seni hiç sevmedim ki Beni yola koyduğunda ayrılmayı sevdim Kurşunları sevdim beni vurduğunda Ağlamayı sevdim unuttuğunda Yalnız olduğumu anladığımda Ayakta kalmamı sevdim Yıkılmamı sevdim seni hatırladığımda