Artık gitme demeyeceğim, zaten iyice hazırsın bu sefer.Herşeyi yanında götür; anılarımızı, umutlarımızı, sevgimi de al belki lâzım olur.Tek kelime etmesem diyorum, ama etmeliyim, sana bilmediğin bir şeydenbahsetmeliyim; kendimden. Evet, onca zaman tanıdığını sandığın benden.Hırçın yanımı gördün daha çok, oysa öyle uysal bir çocukmuşum ki.Neydi beni zaman zaman hoyrat yapan?Sanırım, düşünmedin.Birini ayrı tutsam da renklerin hepsini sevdim, mevsimleri de.Aslında çok şey var sevdiğim,kavgalar ve savaşlar dışında bir de niye olursa olsun vedalaşma anları, İsterdim ki uyumlu halimi yaşasaydın daima ama bana hep vurgunsaatlerinde geldin, ya da sen vurdun.Uzaklara bakardım uysal çocukluğumda içimde dolmayan derin boşluğumla,denizden gelecek bir gemi bekledim durdum,sonra yıldızlara baktım yıllarca ve sen sandığım bir yıldıza.Kadınlar, erkekler, çocuklar ve şehirler tanıdım, çoğunu da sevdim.Aşklarım da oldu, hem de uğruna ölebileceğim aşklar, ama en çok seni sevdim.Ve şimdi gidiyorsun, evet git içimdeki melek sana dua edecek.Sanırım kahrolmayacağım bu veda sahnesine - senin baban öldü mü?Bu gidiş ölümden beter olamaz. Hangisi doğru bilmiyorum,Seni uğurlayıp öylece kalmak mı?Yoksa, benim uyumamı bekleyip gitmen, benim de sensiz sabaha uyanmam mı?Bence şimdi git, hayır gitme! Yani git de önce üstümü ört, ben uzanayım şöyle, ışığı kapat ve git.Hayır hayır gitme!Yani git de ışığı yak git, ben karanlıktan korkuyorum da!Hem sensizlik hem karanlık bu kadarı fazla.Üstümü de örtme bu şevkat de fazla, ışıkların hepsi açık olsun.İçim burkuluyor sen nasıl gidersen git. Dur, burayı iyi dinle; birkez daha söylüyorum ve son kez.Seni seviyorum.Sen giderken ben içimden haykıracağım 'kusursuz bir aşktı bu' diye.Kusursuz bir aşktı benim sana büyüttüğüm sen ne yaşadın bilmiyorum...Yine de tanıdı gönlüm yaşadıBir kusursuz aşk büyüttüm sana pişman değilim Her akşam vaktinde bu gönül üzülürHüzünle dolar seni düşünürŞimdi çok uzakta kimbilir neredesin Geri dön ya da dönme ben sendeyim
ELLERİNİ ELLERİME
30/6/2008 · Kategori: Siir
Ben senin hiç umurunda olmadım ki
Gelmeyişindendi belki ama
Sen benden hiç gitmedin ki
Her olmayışında varoluş zamanlarını hatırlayıp ağlamadım ki
Alıp başımı iki elimin arasına
Kara kara duygulara dalmadım ki
Gelgitlerde karasız kalmadım
Hep sevdim
Beni sevmeyişlerini
Kulaklarına ulaşamayan seslenişlerimi
Sensizliklerimi sevdim
Senin sevmediğin beni sevdim
Bıraktığın günden beri öksüz olsalarda
Hala sen kokmakta ellerim
Ve hala seni hatırlamakta
Senin ellerinle terlemeyi hayal ederk birleşmekteler
Ve hala gözyaşlarım akarken
Üzülme gelecek elbet diye
Teselli etmekteler gözlerimi
Karanlık duygularla arkadaş olamadım hala
Tek dostum iyimserlik
Seninle hiç tanıştırmadım ama
Birde ümidim var
Sensizlik zamanlarımdaki dostum
Hep senden bahsederdim ellerimi gösterirdim ona
BU eller onu çok özlüyor
Ve yüreğim acıyor be ümidim derdim
Gülümserdi bana
Ben ümidinim derdi
Bir kendini birde kaybetme derdi
Her kaybedişinde biraz daha sıkı sarıl baana derdi
Dalardı gözlerime kaybettiğim dolardı gözlerim
Dolanırdım bomboş sokakları
Bir küçücük odamı dolduramazdım
Tutardı ellerimden
Bu eller kısacık saçlarını okşadı
Ellerinin sıcaklığıyla terledi bu eller
Ellerin bir daha ellerini tutmayacak mı zannediyorsun derdi Ümidim
Ümidim
Bir kendimi ,birde ümidimi kaybetmeyeceğim
Birde senden sonra bir tek kişi tutacak ellerimden
Ve ben sadece onun ellerini sıkı sıkı tutacağım
Taki senin ellerinin sıcaklığını hissettim ana dek
Hadi ver ellerini ellerime ümidim